De gemeente Doetinchem en Sité Woondiensten bieden starters de kans om via collectief particulier opdrachtgeverschap circa tien goedkope koopwoningen te bouwen aan het Dilleveld in de Doetinchemse wijk De Huet.

Het terrein was vroeger in gebruik als woonwagenkamp, maar ligt nu al enkele jaren braak. De grond is eigendom van de gemeente Doetinchem en Sité. De gemeente verkoopt haar deel van de grond aan Sité, zodat op deze locatie circa tien goedkope laagbouwwoningen voor starters kunnen worden gebouwd.

Collectief particulier opdrachtgeverschap

De starterswoningen worden via collectief particulier opdrachtgeverschap ontwikkeld. Sité verkoopt de kavels aan het collectief. Bij collectief particulier opdrachtgeverschap beslissen de toekomstige bewoners zelf over het ontwerp, de grootte, de indeling en afwerking van hun woning. Uiteraard binnen de gestelde randvoorwaarden en mogelijkheden van de locatie. De kopers bepalen daarmee zelf het uiteindelijke resultaat. Bovendien kan het in groepsverband bouwen van een eigen woning een aanzienlijke besparing op de bouwkosten opleveren, waardoor zelf bouwen ook voor mensen met een lager inkomen betaalbaar wordt. Ook ontstaat er al in een vroeg stadium een sterke sociale samenhang in de buurt, doordat de kopers veel met elkaar moeten overleggen en samenwerken.

Kopen met korting

Het project is bedoeld voor starters. Daarom biedt Sité de kavels aan in combinatie met de eigendomsvariant Koopgarant: normaal wordt bij Koopgarant de woning verkocht en de grond in erfpacht uitgegeven. Daardoor ligt de koopprijs lager dan de marktwaarde. Koopgarant maakt het kopen van een woning voor meer mensen financieel haalbaar. Sité heeft bovendien een terugkoopverplichting, waardoor de kopers meer zekerheid voor de toekomst hebben. Bij terugkoop wordt de eventuele winst of het verlies verdeeld tussen koper en Sité. De terugkoopgarantie biedt Sité de mogelijkheid de woningen ookop langere termijn beschikbaar te houden voor mensen met een lager inkomen. Planning In de komende maanden stellen de gemeente en Sité gezamenlijk de randvoorwaarden voor het stedenbouwkundig plan op. Op basis van deze randwaarden stelt de kopersvereniging het stedenbouwkundig plan op. Ook wordt de bestemmingsplanprocedure opgestart die nodig is om deze ontwikkeling mogelijk te maken. Daarna start Sité met de werving van gemotiveerde starters voor dit project. De groep kopers gaat vervolgens onder begeleiding van een deskundig bureau aan de slag met de ontwikkeling van de woningen.

De ontwikkeling en realisatie van de woningen neemt circa drie jaar in beslag.

De voorbeeldtekst die is uitgebracht door de VNG (ja, die) over de WOZ-waarde in 2009, en die gemeenten kunnen gebruiken bij hun communicatie met de burger:

“Gezien de actuele ontwikkelingen op de woningmarkt bent u wellicht sterker dan in het verleden geïnteresseerd in de verhouding tussen de nieuw vastgestelde WOZ-waarde naar waardepeildatum 1 januari 2008 en de actuele marktwaarde. De landelijke cijfers van CBS, Kadaster en NVM laten zien dat in de eerste helft van 2008 de trend uit 2007 van circa 4 % stijging op jaarbasis nog is voortgezet en dat sindsdien sprake is van een gemiddeld stabiele prijs. Daarmee ligt de actuele marktwaarde op dit moment gemiddeld genomen circa 2 % hoger dan de in 2009 vast te stellen WOZ-waarde naar de waardepeildatum 1 januari 2008. Het kan zijn dat in sommige regio’s en voor sommige categorieën woningen in 2008 een prijsdaling is opgetreden. Voor deze marktsegmenten kan het dan voorkomen dat de WOZ-waarde naar de waardepeildatum 1 januari 2008 hoger is dan de actuele marktwaarde op het moment dat u de WOZ-waarde van uw pand ontvangt. Als gevolg van de geldende systematiek wordt een verandering van de markt in 2008 zichtbaar in de WOZ-beschikkingen die begin 2010 worden genomen.”

Ha gelukkig, het grote graaien kan nog een paar jaar doorgaan! Hogere lasten, meer invloed voor onze overheid.

Nou, de censuur sloeg hard toe! Het overheidsgefinancierde clubje, “de borrelclub voor burgemeesters die indien nodig keihard opkomt voor de belangen van Emmen en Geleen in politiek Den Haag” gaf mij te kennen dat ze hun logo niet op de wonen.blog.nl site wilden zien. ??? Oh, in dit stukje! De perswoordvoerster belde om te zeggen dat ze het niet leuk vond. Wat? Dat ik schreef dat “de brief is een soort knieval voor Het Rijk met de smeekbede om toch vooral niet in te grijpen”? Nee, het ging om het logo.

Na mijn vriendelijke afwijzing van het verzoek kwam dan gisteren per mail de sommatie en de dreiging van een kort geding. Per mail, dat is modern! Dan weten ze vast ook wel dat het logo een deeplink is.

En dus vervolgt de huisjurist van de VNG:”Zoals ik u al eerder schreef, voldoet uw plaatsing van het beeldmerk op uw website niet aan de vereisten die de wet stelt om een uitzondering op de hoofdregel in het kader van het citaatrecht toe te staan. Daarmee is de plaatsing van het logo van de VNG door u op de site http://wonen.blog.nl/fiscaal/2008/11/21/vng-verwacht-dat-lokale-lasten-harder-stijgen-dan-inflatie, in strijd met de wet. ”

Nou dat denk ik toch niet. De aankondiging van een bespreking van een brief ana de kamer van de VNG mag best vergezeld gaan van het zelfgekozen beeldmerk van die organisatie. Net als de nieuwsberichten over werktijdverkorting bij Hoogovens, Stakingen bij Albert Heijn en nieuws over een ministerie. Wat een poeha!

Kijk ook maar eens op de blog van Arnoud Engelfriet, in Internet gespecialiseerd jurist, wat hij van de houding van deze door de overheid gefinancierde lobbyclub vindt: http://blog.iusmentis.com/2008/12/03/vng-wil-haar-logo-niet-bij-nieuwsberichten-hebben/

En bedenk zelf maar wat je van dit citaat vindt: “De VNG heeft er belang bij dat zij controle houdt over de wijze waarop haar beeldmerk wordt gebruikt. Dit mede om onduidelijkheid bij haar leden en of derden over standpunten van de VNG, te voorkomen.”  Aan de telefoon gaf de VNG mij te kennen dat ik waarschijnlijk de intelligentie van mijn lezers overschat als ik er van uit ga dat er geen verwarring op zou treden.

Het persbericht:

Woensdag 10 december kunnen kinderen t/m 8 jaar uit een aantal buurten van 16.00 -18.00 uur in het gemeentehuis meepraten over de inrichting van speelveldjes in hun buurt.

De gemeente zal aan de hele buurt laten weten welk plan uiteindelijk gekozen is.

Ik droomde even dat mijn gemeente zoiets moois zou doen, jonge kinderen betrekken bij het inrichten van de openbare ruimte, maar het was de gemeente Uithoorn. Chapeau!

Ja! Dat wil ik ook! Een mooie televisie in mijn badkamer. Nu lig ik nog vaak in bad met een laptop op de plank die ik daarvoor heb gemaakt. Kabeltje, DVD-tje erin, en hup, daar gaan we. Lastiger wordt het met live televisie. Helaas hebben we voor alle digitale kanalen in NL zo’n stomme smartcard nodig, dus dat is geen optie. Een losse kabelaansluiting is met teveel gedoe.

Wat dan wel? Ik zou wel een draadloos VGA-scherm willen, dan kan ik het op mijn mediacenter aansluiten. Ik heb al een draadloos toetsenbord, dus dat zou moeten lukken. Pfoei, alleen in het professionele circuit kun je iets vinden, maar dat wordt dus moeilijk. Toch maar een gewone televisie?

Nee hoor, hiernaast staat de televisie van Envirovision, die het volgens mij prima kan. Maar ja, daarvoor moet ik wel een gat in de muur maken, anders krijg je hem niet zo mooi plat. Kost ook behoorlijk wat, 1600 euro ongeveer, plus verzendkosten uit Engeland. Dan had ik ook wel gelijk AD NOTAM kunnen bellen, die maken spiegels met televisies er in, ook voor in de badkamer, wireless en alles. Maar ze kunnen ook erg goed rekenen…

De Nederlandse site www.badkamertelevisie.nl biedt uitkomst: een LCD-scherm met spiegelende voorkant voor maar 999 euro! De goedkoopste van NL, zeggen ze zelf. Toch nog aardig wat geld voor een televisie die in een niet-badkameruitvoering maar zo’n 300 euro kost. Nog andere mogelijkheden?

De Tilevision komt het meest in de buurt van wat ik zou willen hebben. Draadloos, waterdicht, helemaal goed voor 1400 euro bij de www.badkamerconcurrent.nl Geweldig ding, weegt maar 4,5 kilo en doet het 2,5 uur op een batterij!

Dit droevige beeld komt uit de gemeente Lemmer, waar een belangenvereniging is opgericht om de lage waterstand te lijf te gaan. Ook in Rotterdam en Dordrecht worden zulke verenigingen opgericht.

Waar gaat het om? Veel van de Nederlandse huizen zijn gebouwd op palen, in Amsterdam is er zelfs een liedje over. En een boek. Als zo een paal droog komt te staan duurt het afhankelijk van de houtsoort 5 tot 20 jaar totdat de draagkracht verloren is en schade optreedt.  Dan gaat je huis dus verzakken waar de paal is weggerot. Zolang de paal onder water staat is er niets aan de hand, maar als je waterschap de grondwaterstand verlaagt om de boeren een plezier te doen dan kunnen er grote problemen ontstaan.

Paalrot is een zorg voor iedere woningbezitter met een houten fundering in een veenweidegebied. Zelfs als je je huis verkoopt heb je een informatieplicht naar de koper. Laat je dit na kun je achteraf met flinke schadeclaims geconfronteerd worden.

Loopt jouw woning ook gevaar? Kijk maar op de site van de Stichting Platform Fundering Nederland, daar staat een kaart op met de risicogebieden.

Het Centraal Fonds Volkshuisvesting, een zelfstandig bestuursorgaan dat ressorteert onder Minister van der Laan van Wonen, Wijken en Itegratie, heeft de corporaties beoordeeld. Voor de Telegraaf aanleiding om te berichten over het feit dat er minder huurwoningen worden opgeleverd dan verwacht, voor mij om eens te kijken wat het CFV zelf concludeert.

Per woningbouwvereniging is er een beoordelingsbrief opgenomen, waarin zaken staan als:

“De Verantwoordingsinformatie van uw corporatie was dit jaar niet tijdig compleet ingediend. Ik ga ervan uit dat u binnen uw organisatie maatregelen treft en in het vervolg uw rapportages tijdig indient. In overleg met u zijn diverse aanpassingen verricht in de door u aangeleverde gegevens. Ik verzoek u om adequate maatregelen te nemen om de kwaliteit van de gegevens te bevorderen.”

Nogal omfloerst staat hier: Uw administratie is niet op orde. Als u dit volgend jaar niet beter doet dan moeten wij boetes uitdelen. En wees volgende keer in elk geval op tijd, dan kom je er met een waarschuwing vanaf! Zo hebben er meer een tik over de vingers gekregen.

Lees verder

Dat melden de PvdA en ChristenUnie vandaag in een gemeenschappelijk persbericht.  Is het dan eindelijk toch gelukt? In januari van dit jaar heeft Staf Depla van de PvdA al een amendement ingediend op de Wet op het overleg huurders/verhuurder met dezelfde strekking:

• Herhuisvestingsplan: de voorzieningen die worden getroffen wanneer huurders gedwongen zijn te verhuizen.
• Huurgewenning: afspraken over de mogelijkheden huursprongen na verhuizing te dempen.
• Recht op onafhankelijke ondersteuning bij sloop of renovatie:
huurders moeten de mogelijkheid hebben het voorstel van de verhuurder te toetsen op redelijkheid. Onafhankelijke ondersteuning hierbij is veelal noodzakelijk.
• Inzet van wisselwoningen: afspraken over voorzieningen bij tijdelijke verhuizing.
• Onkostenvergoedingen bij renovatie of gedwongen verhuizing.

De indieners stellen voor dat het sociaal plan bestaat uit een algemeen kader met procesafspraken en de basisrechten van huurders die op verhuurdersniveau worden vastgesteld.

Een behoorlijk staaltje afschuiftactiek van de tweede kamerleden, want de invulling van de regelingen wordt weer volledig aan het maatschappelijk middenveld overgelaten. Met als gevolg dat de individuele huurder er waarschijnlijk niets van zal merken.

Mooie historische plaatjes van de gebouwen en gebouwde omgeving die Nederland rijk is. Oude foto’s uit het archief, die onder de noemer “Het geheugen van Nederland” openbaar gemaakt worden. Geweldig toch!

De rijksdienst zet er zelf dit stukje bij:

“Although Dutch monument photography didn’t become a seperate discipline until about 1910, monuments have been photographed since 1860. The occasional work of amateurs and photographers who were hired on location, was from 1908 onwards replaced by a more systematic photographic inventory of the national monument heritage.

More than 10,000 photographs illustrate the diversity in objects dealt with by monument conservation agencies between 1860 and 1947, and the varied ways in which these were photographed.”